zaterdag 18 maart 2017

Stompin Tom



Stompin Tom, wie kent m niet ?
Het is het jaar 2005 en wij stappen in het vliegtuig naar Montreal om voor de 2e keer acte de precense te geven met de 4Tuoze Matroze  op het het jaarlijkse Tulipfestival  in de Canadese hoofdstad Ottawa. Het Tulip festival hoor ik u denken ? Ja ja het Tulipfestival..daar zit een Hollands bijsmaakje aan. Na de 2e wereld oorlog schonk Nederland een aantal containers met tulpenbollen ( restanten van wat we zelf niet meer konden  opeten) aan Canada als dank voor het onderdak verlenen aan een aantal leden van het Koninklijk huis. Prinses Margriet, die het festival jaarlijks opent is daar zelfs geboren. De Canadezen zaten er een beetje mee in hun maag, in figuurlijke zin dan. ..what the fuck moesten ze hiermee? Ze stortten de containers leeg in het Capital Hill Parc. ….5 grote bergen tulpenbollen, die al snel begonnen te rotten en te stinken..maar opeens was daar het voorjaar en verschenen er  uit de meurende bergen  de prachtigste bloemen….
Tot grote ergernis van de Canadese regering verschenen er het jaar daar op weer containers met tulpenbollen. Deze keer waren het onverkoopbare..Deze werden wederom  in het park gestort..zo ging het jaren door en de Canadese regering was te beschaaft om eens en voor altijd te roepen”Nu even niet !!!!”Ok ? Op een gegeven moment besloot Ottawa er maar een jaarlijks Tulipfestival van te maken. Nederland stopte gelijk met het schenken van de bollen  en wilde dat Canada ze vanaf dat moment zou kopen. Dit is nooit gebeurd omdat ze  inmiddels zelf een kleine tulpen industrie hadden op gezet.
Stompin Tom, gonste het vanaf het moment dat wij neerstreken in Ottawa .Dit was een must see zoals de Canadezen tegen ons zeiden..een legende.. Stompin Tom, de Canadese Johnny Cash, van Ierse afkomst, op 13 – jarige leeftijd van huis weggelopen. Stompin Tom, die zich in de  koude winters als landloper liet arresteren om zo in de gevangenis een warm huis te hebben…Stompin Tom, die meer dan 300 liedjes schreef en zijn bijnaam verwierf door het “Stompen “met zijn hak op de vloer ter begeleiding van zijn gitaarspel. Stompin Tom leverde op een gegeven moment al zijn Juno's (Canadese Grammy's) in omdat hij vond dat Canadese muzikanten de Canadese platen industrie vernietigden door te teken bij de rijke zuiderbuur.…Stompin Tom, grote onbekende in Europa..ondergewaardeerd zoals zo velen…dat krijg je  allemaal achter die  hopeloze b-artiesten aanholt  als Rene Froger, Gerard Jolink en Jan Smit. Zelfs de alternatieve pers in Nederland heeft er nooit een artikel aan gewijd…bij deze dan …Adembenemend en met kippenvel aanschouwden wij hem. Stompin Tom is de belichaming van Canada..Iemand zij ooit tegen mij..Echte muzikanten bouwen geen pensioen op..nee die sterven gewoon op het podium. In het jaar 2013 is Stompin Tom   ...op 78-jarige leeftijd  overleden..hij had nierklachten..rookte 100 sigaretten per dag en zoop als geen ander..de gewone mensen in Canada hielden van hem..ik ook  !! Op dat wij niet vergeten !!
check de liedjes op youtube zoals Bud the Spud
https://www.youtube.com/watch?v=TNEg65rlnu4
https://www.youtube.com/watch?v=wu-6xuwcBlM

vrijdag 24 februari 2017

De Organisatie




Wie kent ze niet..de mannen van de Organisatie? . De top 25 van S’Neerlands grootste topcriminelen. Ach ja , er wordt er weleens eentje omgelegd, maar er is een wachtlijst. De jongere generatie staat te trappelen  om er bij te komen. Ik zelf leerde ze kennen in het Amsterdamse Hilton Hotel in de jaren negentig. Het Mekka, waar muzikanten , criminelen en illustere zakenlui elkaar ontmoetten. Met de Italiaanse directeur Roberto Payer was het feest compleet. Wij speelden daar op de jaarlijkse Salonbootjes Revue. Varend en zingend van het Hilton naar het Apollo Hotel met  criminelen, escortgirls en ceo’s van gerespecteerde bedrijven. En altijd liters champagne drinken en je vooral niet afvragen wie dat allemaal betaalde..Op een gegeven moment werd ik dwingend met iets wat  voelde als metaal, hardhandig  op mijn schouders getikt. Ik draaide mij om en zag een groot zwetend hoofd met daarop een ondoordringbare zwarte zonnebril geplakt. Het hoofd grijnsde en er werd een hand naar mij toe gestoken. Aan een van de vingers zat een zware dikke 18 karaats gouden ring . Dat verklaarde de opkomende pijn in mijn schouder. Het hoofd begon tegen mij te praten “Hee, speel jij dat liedje over Amsterdam nog eens voor mij, Kapitein”. Ik greep de hand en voelde een soort klamheid die je bij alcoholisten vaak tegen komt. Altijd maar zweten. “Amsterdam, weet je wel, die komt een beetje aan mij”zei hij.een  dreigend . Op het dat moment voelde ik dat hij 50 gulden in mijn hand had gestoken. Schichtig keek ik om me heen of mijn bandleden het ook gezien hadden, trok mijn hand terug en stak het briefje snel in mijn zak . Ik riep de band bijeen en zei..”Kom op mannen..Wie aan Amsterdam komt “ Hebben we net gedaan kreeg ik toegeworpen. “Maak niet uit ,, spelen..!!”.. Wat zat jij nou te lullen met die Holleeder kreeg ik na afloop te horen. Ik schrok er van. De grote Willem Holleeder kende ons repertoire of schrok ik omdat ik betrapt was op het weg moffelen  van 50 gulden ? . Tijdens het verdelen van het zwarte gage stopte ik die 50 erbij om iedere verdenking van verduistering de kop in te drukken.  Ik  fantaseerde dat “Wie aan Amsterdam komt, die komt ook een beetje aan mij…BANG !!”, gezongen werd tijden een liquidatie.  Twee weken later werd ik gebeld door een vrouw die ons gezien had tijdens de  Salonboot Revue. Of we op een begrafenis wilden komen spelen. Renee Froger die komt ook..maar die krijgt 15000 gulden voor een kwartiertje zingen ..jullie natuurlijk wat minder ..Bij de poort van Zorgvliet kwam een grote stoet Hells Angels aanrijden met daar achter een rijtuig met een witte kist er op . Ik moest denken aan het openbaar ministerie die een week daarvoor een onderzoek had opgestart tegen de  Hells Angels. Het zou een criminele organisatie zijn  . “Wie is er eigenlijk dood? ”Vroeg ik aan een omstander”. Ik had mij volkomen blind gestaard op het  gage wat ons beloofd was . “Iemand van De Organisatie” hoorde ik hem geheimzinnig zeggen “Maar niet zo hoog “ In de aula van de begraafplaats, die helemaal vol stond met de allerduurste bloemstukken zag ik ze staan..de hele top 25 ..niemand zat achter de tralies.
Klap van de Giek !! Lang Leve de Bananen Republiek !!

donderdag 16 februari 2017

De Verklikker



De Verklikker, wie kent m niet ? Zo oud als de geschiedenis. Klinkt een beetje als de Verlosser maar is juist het tegenovergestelde. In de straat wonen altijd wel een paar verklikkers. Dat worden er meer zodra de economie inkrimpt, meer werkeloosheid is, te lang regent , maar vooral als we weer eens niets voorstellen op het internationale toneel en dan met name ..voetbal. Tis niet alleen maar ellende met verklikkers. Zo werd er ooit een brommer van mij gestolen die vervolgens dankzij een oplettende verklikker ergens in een box in Zaandam werd gevonden. Dat was mooi , maar een verklikker wil meer. Een verklikker wil dat je net als hem met een schaartje het gras knipt. Een verklikker wil de norm bepalen. Een verklikker vindt dat het zo moet zijn en zo niet, dan verklikt hij je. Een verklikker verklikt vaak op basis van afgunst. Zij hebben iets wat ik niet heb. Hoe kan dat ? Ik zie ze nooit werken..weet je wat …? Ik verklik ze.. Zo hebben wij bijvoorbeeld een buurman die een verklikker is. Hij is eigenlijk veel meer. Hij is ook een streaker. Hij is 2 x naakt ons huis binnen gedrongen. Heeft mijn ( gekleurde) vrouw van trap proberen te duwen. Haat onze Marokkaanse en Surinaamse  buren. Sexuele intimidatie naar mijn kinderen en ontploft als er een sigaretten peukje na een feestje op de overloop ligt. Maar boven al is hij een professionele verklikker. Ons huis is als een jongeren centrum. Is normaal met kinderen van 18 t/m 23. Iedereen blijft slapen . Alles mag en kan. Mijn vrouw heeft 5 zusjes en 4 broers. Die hebben allemaal kinderen..veel kinderen ..dat zijn onze neefjes en nichtjes  uit Israel. Die komen allemaal op bezoek in Amsterdam. Twee keer hebben wij een razia,zo noem ik het, meegemaakt  van Woningbouw vereninging de Alliantie. Een verklikker had hun gemeld dat wij onder verhuurden. Ze kwamen met 6 man binnen stormen.  Beide keren zaten de zusjes van mijn vrouw met onze ,toen nog, kleine kinderen op hun schoot. Ze snapten er niets van. Ik moest aan Anne Frank denken. Dat zei ik ook tegen de invaders..De delegatie fuhrer bood zijn excuses aan en zei dat hij hier nooit meer aan zou mee werken . Hij hield woord, want een jaar later ontmoette ik hem in een boekenwinkel voor New Age producten , alwaar hij in een roes van euforisch geluk zijn nieuwe bestemming had gevonden . Jaren was het rustig tot 2 weken geleden. Wij waren net terug uit Andalucie toen er werd aangebeld. Twee dames, beetje witte wijnslurpachtige types, vertelden dat ze een anonieme tip hadden binnen gekregen van de Verklikker. Wij zouden onder verhuren. Zij scanden al onze kamers en ik moest mij legitimeren. Zij vertelden mij dat ze ontzettend blij waren ons in ons eigen huis aan te treffen. Nu konden zij immers de zaak afsluiten. Ik vroeg hen of ze het dossier van ons en de Verklikker niet hadden gelezen voordat ze onze intieme avond moesten verstoren. Nee, dat hadden ze niet..tis protocol mijnheer..wij moeten reageren bij een anonieme tip..
We weten allemaal op wat voor een partij de Verklikker  gaat stemmen..toch wel een goede reden om ook te gaan stemmen..