Dickpics en andere Perikelen

Wij zijn een echte muzikanten familie. Ik kan niets anders. Mijn vrouw zingt de mooiste Jemenitische liederen, oudste dochter speelt saxofoon in mijn band, middelste dochter heeft net haar eerste platencontract binnen en derde dochter verbaasde mij laatst met een zelfgeschreven zeemanslied. De hond klinkt als een terminale blueszanger en de kat schreeuwt omdat ze dement is. Mijn middelste dochter deed mee met de Voice of Holland.  Zij werd tijdens de blind auditions nogal afgebrand door de half-aangeschoten Anouk, die met een salaris van 950.000 euro mijn dochter wegzette als ‘06-lijn’ en ‘dit is gewoon porno’ omdat ze haar vond kreunen. Het ‘domme volk’ , zoals de half-aangeschoten Anouk de kijkers van de Voice betitelt, reageerde gelijk massaal door mijn dochter op een bombardement dickpics en uitnodigingen voor gangbangs te trakteren. De opmerkingen en het fragment van de half-aangeschoten Anouk waren daarna ook te zien bij Pauw, DWDD en Sanne Wallis de Vries. Het verbaasde mij dan ook dat naar aanleiding daarvan een tweede tsunami van dickpics op haar afgevuurd werd. Het zegt misschien iets over het niveau van de kijkers van deze programma’s.                                                                                                                                       Wat doet zoiets nou met een talentvol meisje van 21 jaar? In haar geval heel veel. Ze werd er bloednerveus van.  Onderweg naar de studio knalde ze tegen een scooter aan, waarvan de bestuurster het nodig vond om plotseling, midden op het fietspad,  stil te gaan staan. Voor de verzekering is degene die ergens achterop klapt, altijd de schuldige. Ik werd door de politie gebeld en spoedde mij naar de plek des onheils. Nog geen tien meter daar vandaan werd Theo van Gogh’s keel doorgesneden. Ik had sinds die tijd niet meer zoveel politie bij elkaar gezien. Zes in totaal en een huilende dochter in de ambulance. Voordat ik het schadeformulier door mijn dochter liet tekenen bestudeerde ik het nauwkeurig…een paar krassen op het achterspatbord.

Vorige week, ik vertoefde twee weken tijdens mijn vakantie op een hoge eenzame berg in Kreta, kreeg ik een mailtje van mijn verzekeringsmaatschappij Univé. Daarin stond in dat ze de tegenpartij achthonderdvijftig euro hadden betaald en dat ik, ivm het eigen risico vijfhonderd euro aan hun moest terugbetalen. Ik voelde hoe mijn hoofdhuid zich in een bijna onherstelbare frons plooide en mailde hun terug met de vraag waarop dat bedrag gebaseerd was. Tegelijkertijd hoorde ik van mijn dochter dat de scooter die zij geschampt had geen centimeter naar voren was geschoven en dat de bestuurster niet was gevallen, maar gewoon op haar scooter was blijven zitten.   De volgende dag werd ik door de verzekering gebeld. Een vrouw met een nauwelijks te verstaan , Drents accent, hing een verhaal op over beschadigde schoenen die wel zevenhonderd euro hadden gekost. Ze had het over een expert die dat bevestigde, dat er foto’s van waren gemaakt en dat ik daarvoor getekend had. Ik kon beter maar zo snel mogelijk betalen. Mijn eerste gedachte was: ‘Fuck you ! Ik ga jou vijfhonderd dickpics sturen.’ maar ik besloot beleefd te blijven en haar eerst een paar vragen te stellen.                                                                                              ‘                                                                   ‘Kunt u mij het schaderapport van de expert opsturen?’                                                                       ‘Ja dat kan ik.’ ‘                                                                                                                                  ‘Mooi, kunt u daar dan ook de foto’s van de beschadigde schoenen bij doen?’                                       ‘Nee dat kan ik niet.’                                                                                                                           ‘Oh.Waarom dan niet?'                                                                                                                              ‘Omdat ik die nog niet heb ontvangen.’                                                                                                    ‘Aha mevrouw C. Tingen van Univé, want zo heet u. U heeft de foto’s nog niet gezien?’                                                                                                                                               ‘Nee, inderdaad, die heb ik nog niet gezien maar het komt van een betrouwbare partner dus gaat u maar snel over tot betaling.’                                                                                              ‘                     ‘Ok…u zegt dat ik voor de schade aan schoenen heb getekend en betaald de tegenpartij achthonderdvijftig euro zonder een visueel bewijs daarvoor in uw bezit te hebben. Wie vertegenwoordigt u eigenlijk?'                                                                                                                                                             ‘Wilt u niet zo razen mijnheer…anders sluit ik dit gesprek af.’ Ik word helemaal gek van dat Drentse accent en heb inmiddels het gescande schadeformulier voor mijn neus.                                             ‘Mevrouw C. Tingen van Univé, want zo heet u… ik heb helemaal niet getekend voor schade aan schoenen. Waarom zegt u dat ik dat wel heb gedaan?’ Zenuwachtig gerommel op de achtergrond. Soort van overleg…verbinding verbroken. Dan maar een boze mail schrijven. NB…ik heb vakantie weet u nog?                                                                                                                                                            ‘Beste mevr. C Tingen van Univé. Graag antwoord op de volgende vragen; 1)Waarom zegt u dat ik heb getekend voor schade aan schoenen ?  2) Waarom betaalt u die schade aan de tegenpartij zonder dat u visueel bewijs heeft gezien en zonder overleg met mij. 3) Vindt u het niet een beetje raar? Zevenhonderd euro voor schoenen? 4) Als op mijn schadeformulier geen schade aan schoenen staat vermeld, ondertekend door beide partijen, betekent dat toch dat  er later door de tegenpartij iets is opgeschreven? Noemen wij zoiets geen fraude mevrouw C.  Tingen van Univé?                            Mevrouw C.Tingen  van Univé ..graag zo snel mogelijk de antwoorden anders neem ik contact op met uw meerderen en meldt uw handelen bij een onafhankelijke organisatie aan.

En het antwoord komt: ‘Geachte heer Koldijk…U heeft inderdaad niet getekend voor schade aan schoenen. Ik heb alleen naar het schadeformulier van de tegenpartij gekeken…vandaar. Verder klopt het dat wij het bedrag al betaald hebben om dat wij met een betrouwbare partner te maken hebben ( Reaal verzekeringen) Maar gezien uw nieuwe informatie is er een onderzoek opgestart naar eventuele fraude. Wij vonden het ook raar van die schoenen, maar het bedrag was te laag om gelijk een onderzoek in te stellen. Mvrgr Mevr C.Tingen van Univé.’

Ik lees de zin ‘Ik heb alleen naar het schadeformulier van de tegenpartij gekeken…vandaar’ …Het woordje ‘vandaar’ irriteert mij het meeste…                                                                                      ‘Vandaar dat ik vond dat u maar even snel vijfhonderd euro moest betalen’ …In plaats van het woordje ‘Vandaar’ hadden daar nederige excuses moeten staan Mevrouw C.Tingen van Univé.

Maar er is ook goed nieuws !!  Lezers ! Vrienden en fraudeurs ...hoort u dit? Onder de achthonderdvijftig euro stelt Univé geen onderzoek in. Het zijn niet mijn woorden, maar ik zou zeggen…ga je gang en koop die Van Bommel stappers.

Terwijl ik op mijn eenzame berg op Kreta langzaam het tij ten gunste van mij zie keren, lees ik een opvallend stukje in de Panorama;                                                                                                        ‘De immer half-aangeschoten Anouk was geschokt nadat een deelneemster van de Voice vertelde dat ze nav sexy foto’s op instagram allemaal dickpics kreeg toegestuurd.                                                                                                                                                        ‘Wat verschrikkelijk voor je ,’ zei de half-aangeschoten Anouk ‘Waren het dickpics van oudere of jongere mannen?’                                                                                                                               ‘Hoe moet ik dat nou weten ?’antwoordde de zeventienjarige deelneemster bijna huilend.

O Ja, Mevr. C. Tingen van Univé, want zo heet u..Kunt u straks in de pauze even stiekum de laptops van uw manlijke collega’s checken? Wedden dat de helft dickpics zit te versturen? Nog een fijne vakantie  

Ik krijg er geen Cutis Anserina van

Nederland is in zijn roemruchte geschiedenis vaak tot de orde geroepen door de supermachten. Op één of andere manier draaien we altijd rondjes in ons eigen cirkeltje totdat iemand van buiten af moet zeggen. ‘Ok, tot hier en niet verder!’. Dat gold bijvoorbeeld voor de handel in slaven, die we maar niet wilden afschaffen totdat Engeland ons om die reden ,met een nieuwe oorlog dreigde. De bezetting van Indonesie, die we na de tweede wereld oorlog gewoon wilden continueren werd door de Supermachten Amerika en Rusland teruggefloten. En dan is nu ,God zij dank, Glennis Grace door het gewone Amerikaanse volk afgeserveerd. Wekenlang werd ik geteisterd, wanneer ik het journaal wilde zien door teasers van het programma ‘De beste zangers van Nederland’ waarin iedereen schaamteloos over elkaar zegt hoe goed ze zijn. Kreten als ‘Ongelofelijk, Geweldig tot.. Dit moeten we opnieuw uitbrengen’ zorgen ervoor dat we in een soort massa psychose geraken waarin wij elkaar verschrikkelijk goed gaan vinden. Een dergelijke psychologie gebruiken de jury leden van het programma ‘America got Talent’nu ook. “Glennis Grace..you are the absolute top ! Glennis Grace ..You have the best Voice I ever heared! Glennis Grace ...You are a superstar!. Zelfs het NOS journaal deed mee aan deze kunstmatige hype. De feiten mbt de winnaars van AGT zijn van een hele andere realiteit..Van de winnaars van 15 jaar AGT is er misschien nog eentje bekend..de rest is verdronken in de zee van de grauwe middelmaat. Zo moeten we deze ‘talenten’dan ook beoordelen. Glennis Grace kan niet zingen. Het meisje uit de Jordaan kan wel schreeuwen. Wij, van de rock and roll politie noemen dat ‘Uit je Kut Brullen’ en bij de mannen ‘Uit je Anus janken’ (Renee Froger, Gerard Jolink etc etc etc) Met niet zingen bedoel ik dat ik er in ieder geval geen Cutis Anserina, u weet wel ..kippenvel van krijg. ..ja of het moet uit totale ergernis zijn dat mijn haren recht overeind gaan staan. Vrouwen die zij nadoet en dus ook af en toe schreeuwen, schreeuwen totaal anders. Bij iemand als Aretha Franklin of Etta James hoor je, boven alles, de ziel door het geschreeuw heen. Je hoort het geklaag op de katoenvelden. Je hoort de sensationele kerkdiensten waar iedereen het licht heeft gezien. En je hoort de frustratie van de nog altijd welig tierende discriminatie. Glennis Grace is weggestemd door Amerikanen die waarschijnlijk massaal op Trump hebben gestemd, maar die wel opgegroeid zijn met een waanzinnige volwassen muziek cultuur. Een cultuur waar types als Joling en Froger geen voet aan de grond zouden krijgen…en onze Glennis Grace dus ook niet.. In de jaren tachtig schreeuwde ik ook. ‘Het Paleis moet plat! Dood de prinsjes! Spetterende Ellende!’ Ik was bang niet gehoord te worden. Ik schreeuwde zoveel dat ik er pijn in mijn anus van kreeg..dus waag het niet om mij tegen te spreken.. Ik weet waar ik over praat!

Gefopt !

Een eiland hebben vlakbij Amsterdam. Wie wil dat niet. Ik heb er in ieder geval eentje. Of althans een stukje van. Een zalig oord van rust en bezinning. Het enige nadeel is dat je bij Noorderwind , toch altijd die A2 hoort zoemen en als je pech hebt, ook nog eens de A9. Maar er is sinds éen jaar een nieuw fenomeen aan de horizon verschenen; De T-kruising die de Winkeldijk verbindt met de paralelweg langs de A2. Het is tevens een beruchte sluiproute voor als de 5-banige A2 weer eens dichtslibt. De bestuurders van de, over het algemeen peperdure auto’s, rijden met hoge snelheid richting hun mega villa’s, ergens aan de Vinkeveense plassen. De gemeente Ronde Venen heeft om de snelheid te beperken een aantal drempels laten aanleggen, maar het lijkt erop dat die alleen maar de feestvreugde van het hardrijden verhogen. Ik meen af en toe een welgemeende ‘Yihaaa’te horen als er weer eens een auto overheen vliegt. Sinds kort hangt er ook een bord, voor de auto’s die vanaf Amsterdam richting Vinkeveen rijden. Een bord waarop staat dat rechts voorrang heeft. Geen haaientanden of andere waarschuwingen, gewoon een heel saai bord. De voorrangssituatie wordt massaal genegeerd. Als ik in een bijna ‘zen’ toestand van mijn eilandje kom aanrijden schiet ik gelijk in de stress module bij het naderen van de T-splitsing. Ik heb de volgende verdeling gemaakt; ¼ rijdt zo verschrikkelijk hard dat ze uberhaubt niet kijken wat er zich op de weg afspeelt. Zij zullen nooit stoppen en als ze dat toch doen belanden ze waarschijnlijk in de vangrail van de A2. Categorie 2 komt iets minder hard aanrijden en zal wanneer ik mijn recht op voorrang neem met grote kracht op de remmen moeten staan. Het derde kwart zijn de twijfelaars, die nauwkeurig bestuderen of jij ook twijfelt om vervolgens toch voorrang te nemen. En dan heb je de laatste categorie die gewoon stopt om je voorrang te geven. De grootste problemen heb ik met categorie 2. Als ik mijn voorrang neem ontstaat er een levensgevaarlijke verkeerssituatie. Ik heb het een paar keer gedaan. De verontwaardiging is groot. Als ik naar het voorrangsbord wijs krijg ik middelvingers en scheldkanonnades toegeworpen. Met andere woorden; De rust die ik op mijn zeneiland heb opgebouwd is binnen 5 minuten verdwenen. Toen ik gisteren naar huis reed hoorde ik overal sirenes loeien. Er had kennelijk een ongeluk plaatsgevonden op de A2. Ik naderde de T-splitsing terwijl mijn hart sneller begon te kloppen. Van links kwam een politieauto uit categorie twee aanrijden. Als ik iemand wil aanpakken op zijn rijgedrag dan zijn het de mannen met petten wel. Ik stuurde de auto ongeveer een meter de weg op maar de bestuurder van de politieauto gaf geen krimp en reed zonder zwaailichten of sirene door. Ik maakte een verontwaardigd gebaar ( Nee geen middelvinger).Toen ik vanaf de oprit bij Abcoude de A2 op wilde draaien werd ik agressief klemgereden door dezelfde politiemannen. Beiden stapten ze uit. Het waren twee puistenkoppen met petten. “De reden dat wij u aanhouden is dat u een biertje op uw dashboard heeft staan.’ Ik pakte het blikje Heineken bier en hield het voor zijn neus. ‘Kijk ‘zei ik . ‘Nul komma nul. Het is alcoholvrij bier. De andere agent kwam er met zo’n blaas apparaat naast staan. Je zag aan de uitdrukkingen op hun gezicht dat ze met een verloren strijd bezig waren. Aan mij was het om beleefd maar vooral rechtvaardig te blijven. ‘U moet toch blazen’ zei één van de puistenkoppen met de wanhoop in zijn stem en ogen. Aan de motoriek en gelaatsuitdrukkingen kon je zien dat ze hoopten dat ik alcohol in mijn bloed had. Euforisch blies ik mijn adem in het apparaat. Het laatste sprankje hoop verdween. ‘Het is goed zo. U kunt verder rijden.’ antwoordde de agent neerslachtig. ‘Nee , het is niet goed zo. ’pareerde ik . ‘Waarom gaf u mij geen voorrang bij de Winkeldijk?’ Even leek het er op alsof ik geknars in hun hersenen hoorde. Met een onzeker stemmetje, politie onwaardig, piepte één van de agenten; ‘We hadden een melding.’ Zijn collega keek hem trots aan. Zo snel had hij zijn vriend nog nooit horen liegen