Ranzige Act

Ik begeleidde mijn dochter ooit tijdens een optreden ergens in een strandpaviljoen te Zandvoort. Na afloop kwam er een man op mij af waarvan ik het vermoeden had, dat we van dezelfde leeftijd waren. Hij maakte een opmerking die mij zeer geraakt heeft.

“Als dat niet jouw dochter is, vind ik dit een hele ranzige act”. Ik had totaal geen weerwoord en zag opeens een schone, net ontluikende bloem, met daarachter een oude, kromgebogen stervende Peyote Cactus. Met grote moeite en na vele psychotherapeutische sessies heb ik dat beeld na jaren kunnen verdringen totdat ik vandaag opeens werd geconfronteerd met een nieuw lied van Marco Borsato, Armin van Buren en…Davina Michelle. De oude Marco, die wanhopige pogingen doet om zijn relatie met de 40 jaar jongere Davina, in stand te houden. Met dat beeld voor ogen is het makkelijk scoren wanneer we de tekst van het nummer gaan analyseren. Grammaticaal is de tekst van Marco een gruwel, waarbij het rijmwoordenboek vaak ter hand is genomen en daarom het niveau “Sinterklaas Gedicht’ nooit ontstijgt. Muzikaal lijkt het erop dat we met drie wethouders Hekking te maken hebben; Beiden proberen zichzelf met houten- en stoterige zang naar de voorgrond te duwen terwijl Armin iedere ruimte met zijn opdringerige beats invult. Er zit geen enkele vorm van emotie in het lied maar de comments op YouTube zijn veelal lovend ( Binnen een week anderhalf miljoen views)  Daar gaat ie dan…

Sleutels vast, de deurknop heb ik in mijn hand

( Dat klinkt behoorlijk agressief. Davina heeft kennelijk het slot veranderd waardoor de sleutel vastzit in het nieuwe slot. Marco probeert nu met geweld naar binnen te komen en heeft de deurknop er afgetrokken.)

Maar ik twijfel of ik nog wel echt naar binnen kan

( Dat gaat dus niet lukken met een ander slot en met een los gesjorde deurknop in je hand.of hij nog naar binnen mag is meer logisch )  

Jouw iedere beweging lijkt bij mij vandaan

( Een echte braincrasher...Onbegrijpelijke zin en grammaticaal een ramp)

Ik heb je hart zo lang niet open meer zien staan

( Hele lelijke zin en verkeerd werkwoord gebruikt. Je kunt een hart niet open zien staan. Je voelt dat een hart open staat of niet, maar dat rijmt dan weer niet op ‘vandaan’)  

Wil je weten hoe het danst zonder mij

( Alsof Davina nooit met iemand anders heeft gedanst. Het klinkt dreigend, bijna  passief agressief)

Misschien heb je meer balans zonder mij

( Aha. Marco suggereert hier eigenlijk dat, toen ze nog samen waren, zij minder in balans met haarzelf was)

Als het moet zet ik een stapje opzij

( Dus uit eigen initiatief zal hij dat nooit doen )

Als het beter, als dat beter is

( één keer is wel genoeg Marco)

Heeft het leven dan meer glans zonder mij

( Het moet haar leven zijn Marco. Niet het leven)

 Krijgt de liefde weer een kans zonder mij

( Haar liefde dus)

Als dat echt zo is dan laat ik je vrij

( Hoe beknellend is dit? Hij heeft haar opgesloten. De oude man die het jonge meisje heeft opgesloten…walgelijk!)

Als het beter, als dat beter is

( Dat weten we nu wel)  

Wil niet zeggen dat ik jou niet mis

( Twee keer het woordje niet in een korte zin...tenenkrommend. Lijkt een beetje op Afrikaans. Wil nie zegge nie dat ik jou nie mis nie )

Ah…nu mag Davina zingen...

De voordeur die gaat open en ik sla weer dicht

( Het woordje ‘Die’ is onnodig en lelijk. Marco is dus toch met geweld binnengekomen.  Davina geeft vervolgens aan dat ze labiel is.                                                                                                 Telkens als de deur opengaat sla ik dicht.)  

Al staat wat ik wil zeggen wel op mijn gezicht

( Woordje ‘Wel’ is overbodig en lelijk. Iets wat je wil zeggen kan niet op je gezicht staan. Het staat op je gezicht geschreven. Misschien staat Marco met zijn voet op haar gezicht?)

 Ik kan niet met je praten dus ik hou me stil

( Het bewijs...hij staat met zijn voet op haar gezicht, want ze kan niet praten. Anders had ze wel gezegd …Ík wil niet met je praten’.  

Maar het voelt of je voor mij niet vechten wil

( Hij wil wel vechten…hij is net met geweld binnen gedrongen en staat nu met zijn voet op je gezicht’.)  

Ga maar kijken hoe het danst

 Ga maar kijken hoe het danst

( Moet je dan voor de spiegel gaan staan en kijken hoe je danst? Nee. Het moet zijn ‘Voel hoe je danst’.’)

Het is niet dat ik niet wil

( Afrikaans: Het nie is nie dat ik nie wil nie)

 Maar heel de weg lijk ik vergeten

Zou niet weten welke richting

Welke weg nog leidt naar jou

( Davina is nu helemaal in de war...ze zegt in drie zinnen steeds hetzelfde) )

De rest van het lied is een herhaling van zetten…We krijgen niet te weten hoe het afloopt…misschien werd de oude Marco moe en had er geen zin meer in…

Snollebolleke is een kankergezwel

Snollebolleke is een kankergezwel !!

Lekkere kop om even als niet b&’r de aandacht op te eisen.                                                                     Wie daar wel in slaagde was mijn ex-schoonzoon Douwe Bob Posthuma. Hij verbaasde zich vorige week op facebook, over de populariteit van Rob Kemps, zanger van de Snollebollekes. Tweemaal achter elkaar verkocht deze carnavaleske karikatuur, het Geldrome in Arnhem uit, iets wat Vitesse slecht 1 keer is gelukt dit seizoen. Als je je in de teksten verdiept van Rob Kemps, snap je waarom Douwe zich terecht zorgen maakt over het culturele klimaat in Nederland. Maar steun voor zijn uitspraak van collega’s kreeg hij nauwelijks. Heel lallend Brabant ontplofte op social media, hekelde zijn privéleven en wenste hem dood. Het was akelig stil in collega land. Ik heb van acht liedjes de teksten bestudeerd en kwam tot de volgende vier bizarre conclusies:

 1) Rob Kemps glorificeert en promoot overmatig alcoholgebruik. Ik vraag mij af in hoeverre hij nog achter zijn teksten zou staan wanneer hij met zijn dronken kop een ongeluk veroorzaakt met dodelijke afloop. Een goed gesprek met patiënten van de Jellinek kliniek of met mensen die door drank, dodelijke ongelukken hebben veroorzaakt,  lijkt mij nuttig.         

Met nog meer alcohol, We zijn niet meer te houden, Blijf de glazen vullen, Met nog meer alcohol, Gooi de vrouwkes lekker vol, De hele vloer vol flessen En oe brommer in de gracht
Dat maakt niet uit want ge leeft maar ene keer, Zo zat als enen aap en tekeer gaan als een beest, Ik stop pas als ik blauw ben, dus morgen zie ik groen,  Ik drink bier als water,  Kom maar hier me da bier, hier me da bier, als je net een klein bitje, heel veel gedronken hebt,
En dan nog een glaasje verder ziede dubbel van de pret

2) Rob Kemps is een seksist en compleet vrouwonvriendelijk. Onbegrijpelijk dat hier niet vanuit een vrouwenbeweging tegen geprotesteerd wordt.

Ik wil vanavond maar 1 ding das bam bam bam, Ge lijkt ook wel een bietje op ons mam, Ik weet ook niet hoe het komt, maar het komt vast door uw kont, Draai dat ding maar in het rond, ik wil vanavond bam bam bam, Draai om, door uw knieën naar de grond, Trek es, trek es
Trek es aan de bel, Kom eens lekker spelen om mijn klokkenspel,  Schudden met die toeters. Alles mag uit, behalve het licht, We gaan op en neer, Vrouwke maakt me gek, Met da lekkere lijf, Gij het een opening en ik heb zin, Ik heb geen zadel, wel een stang, Hoofd, schouders, tiet en kont, tiet en kont, ons vrouw die zit thuis daar op de bank, want hebt het toch niet door!! Ik hou van bipsen verder niks , Mooi dun of lekker dik, Als de billekes trillen sta ik te gillen. En gij hebt een mooi setje
Van die bruingebakken kadetjes, Jouw onderstel dat staat mij wel. Op elke boerderij
Hedde gij het mooiste reetje (Mehehe), Het enige trio da een vrouw wel ziet zitten, Daar staat ze
Wa 'n lekker ding,  Ons vrouw die heeft lekkage, Vrouwkes draai da onderstel
Mennekes geef dat ding een lel

3) Rob Kemps is een regio-racist. Hij degradeert het Limburgs dialect tot een spraakgebrek en noemt Helmond een gebied waar mensen alleen maar geluiden produceren alsof het prehistorische holbewoners zijn. …

Uw stem die klinkt alleen een bietje gek Is da Limburgs of een spraakgebrek, iedereen maakt geluid,
Komde uit Helmond, maakt niet uit,

4) Rob Kemps is een agressieve hooligan.  Rob Kemps roept op en zet aan tot geweld. Wanneer wij gevolg geven aan zijn opruiende teksten, belanden we in de gevangenis en krijgen een levenslang stadion verbod.

Ooh dat wordt weer een zooi, Tis jammer van de zolder maar het dak dat gaat er af, Allemaal van links naar rechts de tent die wordt gemold, het laminaat dat gaat eraan, Breek de keet af
Lekker beuke.,  Ja ge wit wat er gaat komen, heel de boel die ga ik slopen, en tekeergaan als een beest, Het stuk gaat van de muur, We breken de tent af, Ze hangen in de vitrage…

Afijn oordeel zelf. Ondergetekende maakt zich ook schuldig aan teksten over drank, maar de oplettende fan weet, dat zo’n tekst altijd in een bepaalde context staat. ‘Geef mij de fles want ik wil van je houden.’ ‘Mijn opa had een brouwerij maar die ging snel failliet...hij zoop zijn eigen handel op voordat hij ons verliet.’ En tenslotte in ons lijflied ‘Wordt er nog gezopen of hoe zit dat.’ Wendt de ik-persoon zich in een gebed tot God om zijn beklag te doen over het feit dat hij al een uur droog staat. Maar door zijn alcoholische graad van zijn , is hij niet meer in staat om uit zijn woorden te komen. Zestigduizend mensen in het Geldrome, joelend, hossend en lallend achter de leider aan.        ‘Ach Douwe, kom toch gewoon een potje bier met me drinken,’ was het antwoord van Rob Kemps n.a.v. alle commotie.                                                                                                                                 ‘Niet doen Douwe!...  Die Rob Kemps is een gevaarlijke psychopaat.'