Jaque Brel, Roxeanne Hazes en spelen in Noord Holland

Roxeanne Hazes wint de prestigieuze Edison Award. Toch even googelen of iedereen het er mee eens is. Zoekwoorden: Roxeanne Hazes, kritiek en Edison. Resultaat: Roxeanne Hazes krijgt kritiek tijdens de Edison uitreiking voor het feit dat zij loshangende borsten heeft. In mijn vorige betoog stelde ik al  dat Nederland muzikaal moet worden heropgevoed en dat daarom eerst de rotte appels moeten verdwijnen. Dat geldt dan nu ook voor de jury van de Edison Awards. Ik kreeg er gelijk het volgende gevoel bij. ..Die juryleden komen uit de provincie Noord Holland. Het kan niet anders. Eén van de grootste horror stories uit deze cultuur hatende provincie is het optreden van Jaque Brel in Bergen in  1964, live opgenomen door de vpro televisie. De opnames vonden plaats in Het huis met de Pilaren. De eigenaar had afgedwongen dat bezoekers, voornamelijk ongeïntereseerde pensionado’s  tijdens het concert een peperduur diner moesten verorberen met tikkende vorken op het porselein en glasgerinkel  als gevolg. De grote Jaque Brel was  terecht not amused. Een dergelijke botheid had hij nog nooit gezien. Hij weigerde zijn gage en smeet het op de grond. Meester vertaler Ernst van Altena, die Brel naar Nederland had gehaald, schoof net voordat de woedende  Brel in grote vaart naar Brussel zou rijden, een enorme Alkmaarse kaas, met een diameter van 50 centimeter door het autoraam.’’Excusez moi et Bon Fromage Jaque’ waren de legendarische woorden van Altena. Jaque kon er wel om lachen, maar nooit meer zou hij terugkeren naar het gebied waar er respectloos met muzikanten wordt omgegaan. Ik heb in de jaren tachtig veel in Noord Holland gespeeld. Het publiek stond altijd met de rug naar je toe, zo dicht mogelijk tegen de bar aangeplakt. Als we na een optreden gefrustreerd in de kleedkamer zaten kwam de promotor binnen. ‘Ze vinden het te gek. Zo zijn ze hier nou eenmaal..ze willen een toegift.’ ‘Echt waar?’ vroegen wij dan heel naïef . We sprongen het podium weer op het geen met gejuich werd begroet. Na de eerste noten draaide men zich weer massaal om en bleek de bar wederom interessanter te zijn dan onze muziek. Dit is het milieu waarin de juryleden van de Edison Awards zijn opgegroeid. Ik had in de jaren tachtig een zogenaamde Laissez Passer, die mij zowel in de Melkweg als Paradiso vrije toegang verschafte. Ieder dag bezocht ik zodoende een concert. Ik heb nog nooit, en ik herhaal..nog nooit een journalist gezien die  uit zijn dak  ging bij de meest waanzinnige optredens. Ze hadden het altijd te druk bij de bar waar ze irritant luid tegen elkaar stonden te schreeuwen. Schreeuwen? Ja , dat kan Roxeanne als de beste    

Johan Derksen heeft gelijk !!

Hij mag soms omstreden uitspraken doen ( meestal om te provoceren) maar afgelopen week hoorde ik Johan Derksen iets roepen over de zangkwaliteiten van Roxeanne Hazes. Hij zei letterlijk ‘Ik heb nog nooit in mijn leven een zangeres live zo vals horen zingen als Roxeanne Hazes.’ Op zijn respectabele leeftijd kon hij bovendien aangeven dat haar album nog best te pruimen is omdat daar dagen aan gesleuteld is  zodat het in ieder geval nog ergens op lijkt. Het is, voor zover ik weet , voor het eerst dat iemand zich openlijk op tv  uitspreekt over de slechte muzikale kwaliteit die bij ons kennelijk de norm is en  die wij op de nationale en commercieele tv door ons strot geduwd krijgen. Maar het wordt allemaal nog abstracter. Mensen die zangers als Gordon, Jolink en de meest verschrikkelijke Renee Froger, verachten vinden de ‘echte’ Nederlandse toppers zoals Herman Brood en Anouk geweldig. Dat het buitenland daar heel anders over denkt maakt ze niet veel uit. De realiteit is echter dat onze   ‘echte’ toppers nog nooit één voet aan de grond hebben gekregen in het buitenland. Dat heeft echt niet alleen met de angelsaksische  mafioze platenindustie in London en Los Angeles te maken. Dat heeft alles te maken met een gebrek aan creativiteit, zakelijk inzicht en vooral orginaliteit. In Engeland en Amerika  lopen duizenden Anouks en Hermannen rond. Vaak nog veel beter ook. Nederlandse acts die wel een beetje in het buitenland scoren zijn , behalve de dance scene, bijvoorbeeld Carol Emerald en Within Temptation. Het succes zit hem hier letterlijk in het woordje áct’. Carol Emerald heeft een gewiekste act. Beetje jaren vijftig, mooie kledinglijn maar om nou te zeggen dat zij een soul diva is of vanuit haar hart zingt… Datzelfde geldt ook voor Within Temptation. Een act , een formule ..kijk ons een gotic zijn. Het is niet te vergelijken met de zgn ‘eerlijke ‘muziek zoals soul, blues of rock and roll.

En ik weet het. Het is in dit land not done om collega muzikanten af te zeiken maar ik heb een beetje recht van spreken. Ik ben al 30 jaar zelfstandig muzikant die kan leven van zijn eigen creativiteit. En als ik zing ‘Wordt er nog gezopen of hoe zit dat’ meen ik het ook niet altijd en maak mijzelf schuldig aan het opvoeren van een act. Maar mijn parodien worden altijd afgewisseld met liederen die recht uit het hart komen. Ik ben godzijdank ook geen bn’r die in elk praatprogramma of quiz acte de presence  hoeft te geven om zo zijn geld bij elkaar te snabbelen terwijl hij de laatste jaren geen fatsoenlijk album meer heeft afgeleverd. De basis van onze onkunde heeft te maken met het muzikale klimaat waarin wij opgroeien en waarin we opgevoed worden. Wat door de media door onze strot wordt geduwd. Zolang Roxeanne Hazes , die overigens gewoon lekker moet blijven door ‘zingen’, zich in het milieu van Tros en Avro ophoudt is er niets aan de hand. Maar als programma’s als ‘De Wereld draait door’ of festivals als Noorderslag haar gaan uitnodigen is er iets structureels mis in ons land. Dan dooft het licht.  Een mooie vergelijking vind ik altijd de wereld beroemde Egyptische zangeres Oum Kalthoum. Toen zij werd begraven lag het hele openbare  leven in Cairo plat. Iedereen in de Arabische wereld, van analfabeten tot academici zongen haar liederen mee. Liedjes waarvan de muzikale structuren  net zo complex zijn als die van Beethoven. Het kan dus wel..een land, een volk  opvoeden met kwalitatief goeie muziek. We moeten ophouden ons zelf geweldig te vinden en goed bestuderen waarom al die Engelse bandjes wel wereldwijd doorbreken. Als je in de champions leaque wilt mee meespelen moet je aan de basis beginnen. Eerst met  de grote  opruiming beginnen en alle rotte appels er uit halen. Daarna  investeren in echt talent..succes er mee !!

   https://www.youtube.com/watch?v=tqSUZlOgzZ8   

Dag vol Alcohol

Dag van de Alcohol

Het is mooi geweest. Na 108 dagen alcoholvrij te zijn geweest vond ik het nodig om mijzelf vol te gieten. Tegen iedereen zei ik dat mijn alcoholvrije leven een experiment was, maar het echte experiment was gisteren…een dag vol alcohol. Hoe een dag met alcohol verloopt staat in het volgende relaas;  Na mijn tweede biertje in een drukke straat in Malaga word ik aangesproken door een Italiaan. Ik ben niet alert genoeg want hij dringt zich gelijk op binnen de cirkel van mijn gezelschap.. Mijn dochter en haar vriendin. Ik zeg dat hij weg moet gaan, maar de alcohol heeft mijn autoriteit aangetast. Hij luistert niet naar mij en praat aan één stuk door tegen de meisjes. Hij wil een sandwich of geld voor een sandwich. Ze bieden hem een sneetje brood en een olijf aan. ‘Make it yourself!’ hoor ik ze zeggen. Geniaal ,alsof ik het zelf heb bedacht. Maar ik zit in een passieve roes en laat het allemaal aan mij voorbij gaan. ‘You call that a sandwich? You call that a sandwich?’ Boos loopt de Italiaan weg. Onderweg naar huis vragen de meisjes of we nog een biertje doen op het strand van Rincon de la Victoria. Moet kunnen. Vandaag is de dag dat ik alcohol drink dus ik ga er voor. Na mijn derde biertje loop ik het strand op naar de waterlijn, maak ik een vlog waarin ik beweer dat een rots die verderop ligt,  Marokko is en sta ik tien minuten in de branding te wildplassen. Terug aan tafel bestel ik mijn vierde biertje. Een Spaanse vrouw verontschuldigd zich omdat haar demente moeder waarmee zij aan het wandelen is bij ons is blijven staan en mij aanstaart. Ik pak de hand van de demente vrouw en begin hem te masseren. Ik schep tegen haar op door te zeggen dat alle Amsterdammers dit zouden doen. Ik eindig mijn wanstaltige act door haar hand vurig te kussen. Als ik klaar  ben bestel ik mijn vijfde biertje. Een oudere Engelsman die met zijn vrouw achter ons zit, staat op om zijn  rekening te betalen. Ik spreek hem gelijk aan ..’Give me your hand Sir!’ Hij zegt : ‘I certainly let my hand  not being kissed by a dutchman. Specially not from Amsterdam. They are the worst.’ Ik bestel mijn zesde biertje met als excuus dat het ‘one for he road is’. Op de automatische piloot rijd ik even later in één ruk naar de Lidle. Vandaag is mijn dag dus moet ik doortrekken. Ik koop een fles wijn voor bij het eten. Iets wat ik al drie maanden niet meer gedaan heb. Vervolgens rijd ik naar ons airbnb huisje wat zich ergens in de achterbuurten van Rincon de la Victoria bevind. Het ligt aan een pleintje met een fontein van mozaiek. Vanaf ’s middags 12.00 hangen hier allemaal alcoholische buurtgenoten rond. Ik parkeer de auto en rij bijna over onze buurman heen, die met een aangelijnd varken  en een fles bier, midden op de straat zit. Hij is woedend en wil eigenlijk met mij vechten. Dankzij mijn alcohol roes en de onzin die ik daardoor uitkraam zijn we de ineens de beste vrienden. Ik merk dat ik tijdens het eten alleen maar gefocused ben op de fles wijn , die ik zelf bijna helemaal leeg drink. Nu lig ik met een kater op bed dit allemaal op te schrijven. T’was een mooi experiment. De koelkast staat vol met alcohol vrij bier en de meisjes en mijn vrouw kunnen vanaf nu  weer rustig in de auto zitten.